Huzurbahcesifm Ziyaretçi defteri Mesajları
« ÖncekiSonraki »Mesaj GönderAna SayfaYönetici Giriş| mühim değil/ 24/11/08 14:46 |
![]() | ||
|
Kardelen Bu bendeki bir dert ki, anlatamam kimseye Kulak verip de beni dinler misin kardelen Sardı tüm benliğimi, mecalim yok gülmeye Sende benle ağlayıp, inler misin kardelen Mis gibi sıla kokan eş, dost mektuplarında Taze güller yeşerir eski anılarında Hatıralarla dolu gurbet akşamlarında Hasret denen türküyü söyler misin kardelen Bütün duyguları bir deftere yazmanın Dertlerini duymayan duvara anlatmanın İçinde ne var ise hep içine atmanın Ne demek olduğunu bilir misin kardelen Dostu oldum kaç defa sabahsız gecelerin Defterimde yeri yok, anlamsız hecelerin Çözemedim bir türlü bu zor bilmecelerin Cevabını sen bana çözer misin kardelen Ne kadar tatırsa da ayrılık acısını Unutamazsın yine onun hatırasını Bir kenara bırakıp acısı, tatlısını Hepsini bir kalemde siler misin kardelen Anlat sende içini, dök dışına ne varsa Hiç düşünme kalbimi, bırak yansın yanarsa Bu derdi sen benimle paylaşır mısın, yoksa Bakıp bakıp halime güler misin kardelen Bilirim ben yerini, sormam sana nerdesin Senin yurdun dağlarda, sen hep yükseklerdesin Nasıl gelsem yanına, sen hep yükseklerdesin Eğilip de elimden tutar mısın kardelen Ah gurbet, sen içimde dinmeyen bir sancısın Bazen iyisin amma çoğu zaman acısın Ey kardelen! Sen bana neden yabancısın Çaldım işte kapını, açar mısın kardelen Senin de gözlerin yaşlı, ağlamışsın besbelli Yoksa sen de benim gibi naçar mısın kardelen Bu topraktan çıkıp da dağları delmişsin ya Mevsimin gelmeyince açar mısın kardelen Derdimide dinledin, sana ağır gelirse Yine toprak altına kaçarmısın kardelen Ya ölüm günü gelip de alırlarsa ruhumu Benimlegökyüzüneuçarmısın krdln | |||
| .y.a.p.r.a.k./ 22/11/08 19:32 |
![]() | ||
|
Bana kalbimi geri verme Son bir hatıra benden sana Kırık bir kalp Bir parçası bende,diğeri sende Bana kalbimi geri verme Baktıkça beni hatırla Göz yaşlarımı hatırla sen giderken Ve ölümü Hatırla beni anarken Hatırlıyormusun bilmem İlk tanıştığımız gün Elinde tuttuğun kalbim Pıt pıt atıyordu Nasıl yanıyordu bir bilen Aşk ateşiydi bu beni büyüleyen, Kalbimi sarhoş eden. Sanada bu oluyormuydu bilmem Hiç ayrılmayacağımızı düşünüyordum Kim bilebilirdi ki Bu heyecanlı aşkla,yanan kalbin Bir gün parçalanacağını Kalbimi sana verdim çünkü Sana Güvendim Kalbimi sana verdim çünkü Biliyordum düşürüp kırmazsın onu Ama onu unutacağın hiç aklıma gelmedi Bir tren rayı üzerine Şimdi parçalanan kalbim Al senin olsun... imza:.Y.A.P.R.A.K. | |||
| -.gezginci._/ 01/11/08 01:13 |
![]() | ||
| slm yayınınızı çok begeniyorum çok güzel tşkler | |||
| €rsin/ 30/10/08 20:23 |
![]() | ||
| Süper 1 siteeeeeeee Süper arkadasLarr...$U zamana kadar sanal aLemde buLunduqum en kaLitelii ortamm...Gebzeli tbk ederm senii bukadar sewıyeLı veee terbıyeLı kısılerı bır araya gtrdıqın ıcın..Patronn Buyuksun:-):yasa::iyi1: | |||
| ........._-_-_.........../ 26/10/08 08:18 |
![]() | ||
| Bir kan boşalmıştı yaralarından, Irmak gibi, Aklından neler geçmiyordu ki Mehmet Emin`in, ölmek gibi,yaşamak gibi, Yaşamak,evet yaşamak, Kendi toprakları üzerinde, Çocuklarıyla,torunlarıyla, Geçmişleriyle,yarınlarıyla, Kim bilir belki de ölmeyecekti, Fakat bilmiyordu Mehmet Emin, Saldıranlar birer kudurmuş köpekti, Yanına yaklaştılar, Ve şaştılar ölmediğine, Baktı...Baktı...Ve gelenleri, Kendisi gibi, Birer insan sandı Mehmet Emin, Bu onun son aldanışı oldu, Üzerine tenekelerle gaz dökülürken, Birden anladı gerçeği ve sustu, Yumdu asırlık gözlerini, Her şeyi Allaha bıraktı,Köpeklerden birkaçı,Birer kibrit çaktı,Ve gecenin koynunda,Geçitkale köyünde,Dalgalanan bir bayrak gibi,Yandı Mehmet Emin,BU DESTAN BURADA BİTMEDİ,SONRA YILLAR GEÇTİ ARADAN,SOYDAŞLARI,ALDILAR MEHMET EMİN'İN ÖCÜNÜ,DALGALANIP YANDIĞI YERE,DOKSAN YIL ÖZLEDİĞİ,TÜRK BAYRAĞINI DİKTİLER,UNUTTU YAKILDIĞINI,UNUTTU ÖLDÜĞÜNÜ,VE GÖRDÜ ASIRLIK GÖZLERİ O GÜNÜ,YILLARCA SONRA,UYANILMAZ SANILAN BİR UYKUDAN......UYANDI MEHMET EMİN....... | |||
| ..!G€çİtKal€Lİ M€HM€T €Mİ/ 26/10/08 07:29 |
![]() | ||
| Kan kokuyor kan Boğaziçi ve Geçitkale köyleri Acı bir duman Tütüyor evlerin üzerinden Ve yerlerde Delik deşik edilmiş ölüler Dinleyin Vahşet buradan başladı Burada kahpece vuruldu Türkler Burada Doksan yaşını unutup Tığ gibi bir delikanlı olduğuna İnandı Mehmet Emin Titrek ve buruşuk elleriyle Sarıldı mavzerine İçinde sonsuz bir iman vardı Doksan yılı görmüş gözlerinde Nefret ve kin Fakat bilmiyordu ki Mehmet Emin İnsan değildi saldıranlar Kudurmuş birer köpekti Ve ötekiler gibi o da Kahpece öldürülecekti Çok geçmedi Vuruldu birden Ve boylu boyunca yere Uzandı Mehmet Emin Henüz ölmemişti | |||